Zegeningen tellen!?

| |
Op mijn fietsrondje met Cees vanmorgen (ja, met de nodige afstand) gaat je veel door het hoofd. Op de eerste plaats natuurlijk dat je dat nog kan als 74 jarige. Lekker klooien met de wind. Die de laatste weken nogal te keer gaat. Maar "goed voor de conditie" zullen we maar denken. Ginne meter in de rug vanmorgen. Van voren, links van opzij, rechts van opzij. Meer keuzes waren er niet. Het KNMI heeft ook last van de crisis. Er vliegen minder vliegtuigen die hun gegevens naar het KNMI doorgaven over het weer daarboven en hoe het hier beneden dan zou kunnen zijn. Die windkracht 2 of 3 hebben we met fietsen de afgelopen weken nog niet gehad. Maar wat een gemauw. We zouden toch zegeningen tellen!
Die zegeningen tellen we natuurlijk ook. We fietsen hier door het Brabantse land. Lekker rustig. Even geen corona aan het hoofd. We doen voorzichtig. Terrassen rijden we gewoon voorbij. Geen koffie. Wel zo voordelig. Maar weer niet voor de uitbaters. Die zullen zo onderhand toch wel flink wat slapeloze nachten gehad hebben en nog krijgen. Als babyboomers, met een goed pensioen hebben we al heel wat overleefd. De industrialisatie en mechanisatie van de landbouw na de oorlog. We leerden op de lagere school dat 20% van de beroepsbevolking in de landbouw werkte... We bleven zonder oorlog aan deze kant van de wereld. Terwijl op veel plaatsen Korea, Vietnam, oorlog gevoerd werd. Dictators in Spanje, Portugal en Griekenland aan de macht waren. En niet te vergeten in Zuid-Amerika. Behalve in het Chili van Allende. We de Outspan sinaasappels uit Zuid Afrika niet meer wilden. Geen Shell tankten......maar wel volop genoten van de geneugten van het leven.
We overleefden de zure regen, de aids-epidemie, de industrialisatie van de landbouw met enorme varkensstallen en kippenstallen. We roken alleen maar die beesten. Van vogelgriep, mond- en klauwzeer, varkenspest, gekke koeienziekte hoorden we op afstand. Round up spuiten en alleen maar strak groene weilanden zagen we vanmorgen om ons heen in de Beerzen. Sars, ebola, mexicaanse griep: we bleven er van verschoond. Enorme bosbranden, sprinkhanenplagen, orkanen, overstromingen ook die raakten ons niet. Wij raakten al opgewonden als een storm een voornaam kreeg. En nu corona. Als een onzichtbare vloedgolf overspoelt die nu de hele wereld. (in beeld op mijn laptop verschijnt nu: 234 doden. Hoogste aantal sinds de uitbraak).
Via de Flaes en langs het kanaal op huis aan. O ja. We passeren de geitenboerderij bij de Trappistenbrug: de Q koorts was ik vergeten...
Maar: We zijn er nog en passen goed op. Met vrouw en kinderen en verdere familie gaat het goed. Wat een rijkdom!
 
Kunnen we zo door?