Herinneren door kunst en voorwaarts

| |
Herinneren door kunst en voorwaarts

Vanmorgen was ik met Marlies bij een sobere bijeenkomst bij het Holocaust monument van en door Tine van de Weyer. Beeldend kunstenaar uit onze wijk. Met een vijftiental mensen luisterden we naar celliste Jacqueline Hamelink en de vogels in de bomen van het Vrijheidspark. Een bijeenkomst op 4 mei met een paar honderd Tilburgers zat er niet in. We zullen ons deze derde mei blijven herinneren. En dat herinneren kunnen we via het werk van kunstenaars, zoals Tine.
Net als we ons blijven herinneren hoe we samen de corona-tijd ingingen.
Op zijn Nederlands: eigenwijs, de kont tegen de krib, ik maak het zelf wel uit om nu te feesten, handhavend maar niet bekeurend, Leegte in de Heuvelstraat en nu weer drukte bijna als vanouds, zoomend voor de laptops, geen knuffel meer kunnen geven aan de kleinkinderen, al wandelend iemand aan zien komen en de weg maar oversteken, stiekem bij een vriend op anderhalve meter afstand bij te praten bij een pint (wel aangereikt met een handschoen aan).
En gelukkig nu ook gesprekken over hoe zou het kunnen gaan na deze crisis. Want we hebben er nu wel een paar tegelijk. De gezondheidscrisis, de economische crisis, de klimaatcrisis. Ik vergeet er nog wel een of twee. We horen weer spreken over het Rijnlands model. In tegenstelling tot het huidige Angelsaksische model waarbij alle ruimte aan de vrije markt wordt gelaten en de overheid zich zoveel mogelijk afzijdig houdt. Binnen een Rijnlands model is de overheid veel actiever. Omdat er altijd mensen zijn die door ziekte of ouderdom niet hun eigen broek op kunnen houden werd de verzorgingsstaat opgericht. En vanaf de jaren tachtig weer afgebroken. Mijns inziens hebben we het wel een beetje gehad met het alleen maar streven naar meer en meer. En meer winst. Voor alleen aandeelhouders en top van de bedrijven. Meer aandacht voor werknemers (weg met flexwerk!); dat het goed gaat met de omgeving (de wijk, het dorp, de stad). Niet alleen voor winst voor enkelen.
Terug naar de wijk: Vanuit de Stadstuin ligt er een initiatief om ook kunstenaars uit Oud-Noord te gaan ondersteunen. Gedachte is een productie met hen opzetten à la LAvventura van weleer. En daarmee in de wijk optredens te verzorgen in het openbaar gebied en/of bij mensen thuis. Mogelijk dat met mij zich een hoop mensen nog die LAvventura-wandelingen kunnen herinneren. Mooie herinneringen waren het. We hopen dat de Stadstuin de organisatie rond krijgt en kunstenaars uit onze wijk kunnen steunen. Het buurtcultuurfonds van de provincie is door de Stadstuin om een bijdrage gevraagd. Nieuwe herinneringen maken.